तुकाराम महाराज अभंगगाथा – अभंग क्र.११८९

(खोट्या जगात चालणारे व्यवहारही खोटे दंभाने भरलेले असतात, हे प्रस्तुत अभंगातून तुकोबा सांगतात. -)

लटिकें हांसे लटिकें रडें ।

लटिकें उडे लटिक्यापें ।।१।।

लटिकें माझे लटिकें तुझे ।

लटिकें ओझे लटिक्यांचे ।।२।।

लटिकें गाय लटिकें ध्याय ।

लटिकें जाय लटिक्यापें ।।३।।

लटिका भोगी लटिका त्यागी ।

लटिका जोगी जगमाया ।।४।।

लटिका तुका लटिक्या भावें ।

लटिकें बोले लटिक्यासवें ।।५।।

अर्थ –
तुकोबा म्हणतात, ह्या खोट्या जगात लोक खोटेच हसतात, खोटेच रडतात आणि खोटेच आनंदाने नाचतात. ।।१।।
लोक खोटेखोटेच हे माझे ते तुझे असे म्हणतात आणि विनाकारण खोट्याचे ओझे डोक्यावर घेतात. ।।२।।
लोक खोटेखोटेच गातात आणि खोटेखोटेच ध्यान करतात. ते देवाच्या मंदिरातही खोटेखोटेच जातात. ।।३।।
लोक खोटेच एखाद्या गोष्टीचा उपभोग घेतात आणि खोटाच त्याग करतात. खोटे योगी बनून खोट्या मायेला जिंकू पाहतात. ।।४।।
तुकोबा म्हणतात, हे विश्वच खोटे आहे. म्हणून खोट्याने भरलेल्या ह्या जगात मी सुद्धा लोकांशी खोटेखोटेच बोलतो. ।।५।।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!