तुकाराम महाराज अभंगगाथा – अभंग क्र.१२६१

(कर्ता करविता भगवंतच आहे, ही गोष्ट प्रस्तुत अभंगातून तुकोबा सांगतात -)

आपुलिया बळे नाही मी बोलत ।

सखा कृपावंत वाचा त्याची ।।१।।

साळुंकी मंजूळ बोलतसे वाणी ।

बोलविता धनी वेगळाची ।।२।।

काय म्या पामरें बोलावी उत्तरे ।

परि त्या विश्वंभरे बोलविले ।।३।।

तुका म्हणे त्याची कोण जाणे कळा ।

चालवी पांगळा पायावीण ।।४।।

अर्थ –
तुकोबा म्हणतात, मी जे काही बोलतो ते स्वतःच्या बळाने नाही बोलत. माझा अत्यंत कृपाळू मित्र भगवंत आहे, त्याचीच ही वाचा आहे. ।।१।।
साळुंकी (पोपट) मधूर असे शब्द बोलते; परंतु त्याला ते शब्द बोलायला लावणारा दुसरा कुणीतरी असतो. ।।२।।
तसे पाहिले तर माझ्यासारख्या पामर माणसाने काय बोलावे; परंतु तो विश्वंभरच माझ्याकडून हे सगळे बोलवून घेतो. ।।३।।
तुकोबा म्हणतात, अहो त्या विश्वंभराची कला कोण बरे समजते ? त्याने मनात आणले तर पांगळ्या मनुष्यालाही तो चालायला लावतो. ।।४।।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!