तुकाराम महाराज अभंगगाथा – अभंग क्र.२५

(खऱ्या खोट्याचा निवाड कसा होतो आणि त्या दृष्टांतावरुन संतांचे वैशिष्ट्य कोणते हे प्रस्तुत अभंगातून तुकोबा अधोरेखित करतात. -)

हिरा ठेविता ऐरणी ।

वाचें मारिता जो घणी ।।१।।

तोचि मोल पावे खरा ।

करणीचा होय चुरा ।।२।।

मोहरा तोचि अंगे ।

सूत न जळे ज्याच्या संगे ।।३।।

तुका म्हणे तोचि संत ।

सोसि जगाचे आघात ।।४।।
अर्थ-
ऐरणीवर ठेवून वरुन घनाचा घाव घातल्यानंतरही जो फुटत नाही, तोच खरा हिरा असतो. ।।१।।
अस्सल हिरा हा घन – ऐरणीच्या परीक्षेला उतरतो; परंतु जो नकली हिरा असतो, त्याचा लगेच चुरा होतो. ।।२।।
ज्या मोहऱ्याच्या आत दोरा गुंडाळून तो आगीत ठेवला तरी तो दोरा जळत नाही, त्यालाच खरा मोहरा समजावे. (बनावट मोहरा जळून जातो.) ।।३।।
तुकोबा म्हणतात, त्याचप्रमाणे ज्याने जगाचे आघात सोसल्यानंतरही ज्याची स्थिरबुद्धी ढळत नाही, तोच खरा संत समजावा. ।।४।।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!