तुकाराम महाराज अभंगगाथा – अभंग क्र. ६६२

गाढवाचे अंगी चंदनाची उटी ।

राखेसवें भेटी केली तेणे ।।१।।

सहज गुण जयाचिये देही ।

पालट तो काही नव्हे तया ।।२।।

माकडाचे गळा मोलाचा मणी ।

घातला चावुनि थुंकोनी टाकी ।।३।।

तुका म्हणे खळा नावडे हित ।

अविद्या वाढवित आपुली मते ।।४।।
अर्थ-
तुकोबा म्हणतात, गाढवाच्या अंगाला चंदनाची उटी लावली तरी गाढवाला त्याचे काहीही मोल नसते. ते गाढव उकिरड्यावरील राखेवरच जाऊन लोळते. ।।१।।
असा हा ज्याच्या अंगचाच गुणधर्म असतो, त्यांच्या स्वभावात पालट होणे कधीही शक्य नसते. ।।२।।
माकडाच्या गळ्यात मौल्यवान मोती बांधला तरी ते माकड तो मणी चावून थुंकून टाकते. ।।३।।
तुकोबा म्हणतात, त्याप्रमाणे जे मुर्ख लोक असतात, त्यांना त्यांच्या हिताची सांगितलेली गोष्ट कधीही आवडत नाही. उलट स्वतःच्याच मनाने तर्क तयार करुन ते स्वतःचाच भ्रम तेवढा वाढवत असतात. ।।४।।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!